Arcadia Revisited

Στο ορεινό, μεσόγειο, απομονωμένο τοπίο της Ελληνικής Αρκαδίας ποιητές (από τον Βιργίλιο έως ρομαντικούς Άγγλους ποιητές του 19ου αιώνα) και ζωγράφοι από την Αναγέννηση και μετά, αναγνώρισαν το ιδεώδες σκηνικό για μία τέχνη που εξυμνεί την εξιδανικευμένη αθωότητα της ανθρώπινης ύπαρξης μέσα στη Φύση, πέρα από τον πολιτισμό ... Τα φυσικά γνωρίσματα του πραγματικού τόπου της Αρκαδίας -κοιλάδες, ρεματιές, απομονωμένα ξέφωτα και βοσκοτόπια, ερείπια που περιβάλλονται από ψηλά βουνά- αλλά και οι κάτοικοι του -ποιμένες, δεινοί τραγουδιστές και μυθικά πρόσωπα- συνέθεσαν το ιδεώδες, κλασικό, τοπίο και κάπως έτσι γεννιέται η μυθική Αρκαδία όπως εξυμνήθηκε από τη Δυτική Τέχνη ως ένας τόπος «παραδείσου» όπου ο άνθρωπος μπορεί να βρει γαλήνη, απλότητα, ευδαιμονία, ευτυχία, ολοκλήρωση. Τι αντιπροσωπεύει για το σήμερα η μυθική Αρκαδία; Νοσταλγική επιστροφή σε έναν οριστικά χαμένο παράδεισο; Τόπο απόδρασης, αναψυχής και περιστασιακής, εφήμερης απόλαυσης; Ουτοπία για ένα ιδανικό, πλην ανέφικτο μέλλον κατοίκησης; Πως θα κατοικούσαμε (σήμερα) στην Αρκαδία;